آرزوی وصال

anavaci2005 — Tue, 03 Mar 2009 09:38:18 GMT

امشب به قصه دلم گوش میکنی فردا مرا چو قصه فراموش میکنی

سلام دوست قدیمی ممنونم که ازم یاد کردی کاش بازم بودی منم زیاد نمی ایم نت برات دعا می کنم که هر جا که هستی خوب وسالم باشی

anavaci2005 — Mon, 08 Dec 2008 06:11:18 GMT

از میان قالب دودی رنگ شیشه

می بردی از من تا همیشه تاهمیشه

با همه دریا دلی دل را به دریاها زدم

پشت پا بر اصل بی بنیاد این دنیابا هزاران

ارزو با صد هزار شوق وامید از پس دیروز و امروز ناگهان

فردارسید

ای دریغ از عمر رفته قصه ابریشم وبی داد تیغ

خاطراتم لحظه به لحظه رنج موعودم شده چشم بخت تشنگی اب گل

الودم شده

همچو ماه اسمان از من گریزان می شوی

مثل شب در ظلمت هر سایه پنهان می شوی

چون سرابی در کویر

چو خیالی دل پذیر رفته بودی

امدی اما چه دیر رفتی

anavaci2005 — Tue, 11 Nov 2008 09:02:55 GMT

درد را از هر طرف که بخواني درد است، بيهوده

دنبال ميانبر نباش

anavaci2005 — Wed, 01 Oct 2008 20:41:18 GMT

یکی زود می رنجه٬ زود به دل می گیره٬ زود می ره و زودم برمی

گرده

ولی یکی دیر می رنجه٬ دیر به دل می گیره٬ دیر می ره ... ولی دیگه

برنمی گرده..

anavaci2005 — Fri, 19 Sep 2008 14:44:18 GMT

گاهی وقتها انقدر دلم می گیره که به سختی نفس می کشم

anavaci2005 — Sun, 24 Aug 2008 19:46:18 GMT

هنوزهم احساس هست

هنوزهم می توانم بنویسم

ازآن من نبودی اما

آرزویم بود که باشی

گله ای نیست نه از خدا نه اززمانه

با هرکس هر جا شاد باش که آرزویم این است

من هیچگاه نمی توانم تورا از زندگی ام پاک کنم چون تو پاک هستی می توانم تو را خط خطی کنم که آن وقت در زندان خط هایم برای همیشه ماندگار میشوی و وقتی که نیستی بی رنگی روزهایم را با مداد رنگی های یادت رنگ می زنم(کاش حداقل نمی گفتی من تو را از مسیر زندگیم پاک کردم )

anavaci2005 — Wed, 30 Jul 2008 19:11:18 GMT

ذره ایی خاکم و در کوی توام وقت خوش است

ترسم ای دوست که بادی ببرد ناگاهم

دیدار شد میسر و بوس کنار هم

از بخت شکر دارم و از روزگار هم

anavaci2005 — Tue, 01 Jul 2008 19:32:53 GMT

همه ما بدون اراده به دنيا مي آييم

با حيرت زندگي ميکنيم و با حسرت ميميريم

اين است مفهوم زندگي کردن

پس هرگز به خاطر غمهايت گريه مکن

و مگذار اين زمين پست

شنونده آواي غمگين دلت باشد

افسوس...آن زمان که بايد دوست بداريم

کوتاهي ميکنيم

آن زمان که دوستمان دارند

لجبازي ميکنيم

و بعد...براي آنچه از دست رفته

آه مي کشيم

anavaci2005 — Fri, 13 Jun 2008 20:22:18 GMT

آزادم و رها ام چون ابر در بهاران

گهی پر از هیاهو گهی نسیم آرام

روان چو برگی در آب به سوی خانه یار

مست و جوان و سرخوش چو ببر کوهساران

گویم مدام با خود که زندگی چه زیباست

گر قدر عمر بدانی او را ندی تو بر باد

اتلاف هر لحظه اش جبران ندارد ای دوست

قدر دقائق بدان خود را نکن تو محبوس

آزاد باش و خود را در دست باد رها کن

افسار راه خود را از بدیها جدا کن

شکر ایزد به جای آر که ناسپاسی گناست

زرسم ما نباشد جانا غرور نارواست

anavaci2005 — Tue, 03 Jun 2008 18:20:18 GMT

پنداشتی

چون کوه . کوه خامش دمسردم ؟

بی درد سنگ ساکت بی دردم ؟

نی ..

قله ام

بلندترین قله غرور .

اینک درون سینه من التهاب هاست هر گز گمان مبر شد خاطرات تلخ

فراموشم

هر چند نستوه کوه ساکت وسردم

-لیک

اتشفشان مرده خاموشم