از میان قالب دودی رنگ شیشه

می بردی از من        تا همیشه       تاهمیشه

با همه دریا دلی دل را به دریاها زدم

پشت پا بر اصل بی بنیاد این دنیابا هزاران

ارزو    با صد هزار  شوق وامید از پس دیروز و امروز ناگهان

فردارسید  

ای دریغ از عمر رفته قصه ابریشم وبی داد تیغ

خاطراتم لحظه به لحظه رنج موعودم شده چشم بخت تشنگی اب گل

الودم شده

همچو ماه اسمان از من گریزان می شوی

 مثل شب در ظلمت هر سایه پنهان می شوی

 چون سرابی در کویر

چو خیالی دل پذیر رفته بودی

 امدی اما چه دیر رفتی