در آسمان 

دوچيز افسونم مي كند

آبي بي كران

وخدا

آن را مي بينم

ومي دانم كه نيست

او را نمي بينم

ومي دانم كه هست

ای داد  

ای داد دوباره کار دل مشکل شد

نتوان نفسی زحال دل غافل شد

عشقی که به چند خون دل حاصل شد

پامال سبکسران سنکین د ل شد

 ......................................................................

چشمان سخنگو

از بس که غم تو قصه در گوشم کرد

غمهای زمانه فراموشم کرد

یک سینه سخن به در گهت آوردم

چشمان سخنگوی تو خاموشم کرد

.......................................................................

مرداب براي به دست آوردن نيلوفر سالها ميخوابه تا آرامش نيلوفر به

هم نخوره، پس اگه كسي رو دوست داري، براي داشتنش سالها صبر

كن

دختری  را می شناسم که هر شب

برای ستا ره ها شعر می خواند و آنها به او زبان آسمونی می آموزند

روزی پرسیدم

دیشب چه واژه ای آموختی ؟

شرمنده نگاهم کرد و

چشمک زد .............

با  امدنت فریبم دادی

یا با رفتنت؟

کاش تو را هرگز نمی دیدم

تا همیشه سراغت را

از فرشتگان می گرفتم

تا تلخ ترین شعرم را هر گز

در گوش خدا نمی خواندم

کاش تو را هرگز نمی دیدم

نه بغضی در گلویم بود

نه این دل شدگی

ونه مشتی شعر (واهه آرمن )